Güven..

Kendime bile güvenmeyen ben, kalktım sana güvendim. Zahmet olmasaydı da biraz sevseydin. Biraz çabalasaydın. İkinci şans dediğimde konuyu üstünlük, zayıflık meselesine getirmeseydin herşey daha farklı olurdu inan bana. Herşeye bir şekilde güvenmeyi bilen sen, kızlara asla güvenmezdi. Herşeye güvenirdi bir şekilde fakat mecburiyetten. Yani yaşamın daha kolay olmasına inandığı gibi birşey. "Seninle gözüm kapalı her yere girerim ve gözüm arkada kalmaz." Bakın bayanlara güvenmediğini söyleyen adam bana bunları söyledi. Ve inanın, güvendiğini bilmek sevdiğini söylemesinden çok daha anlamlıydı. Çünkü herkes birbirine sevdiğini söyleyebilir, hissettiredebilir. Fakat güvenildiğini bilmek çok farklı.. Teşekkür ederim, hissettirdin. 

Birbirine deli gibi benzeyen iki insanın, zamanla ne kadar zıt olduğunu görürsünüz. Mesela ben yazı yazmayı çok severim, rahatlatır. Fakat ben duygularımı yazarım. Oda yazmayı çok severdi ama duygularını değil. Farkları, farkında olmamız gereken, herkesin bildiği ama bilmezden geldiği gerçekleri.. Böyle yazılar yazıp, çocuğuna miras bırakacağını söylerdi. Diyorum ya çok farklıydı. Yanında birine birşey olsa, suçu olmasa bile kendini suclayabilecek kadar masumdu. Güzel severdi, özel hissettirirdi. Konuşurken gözlerimin içine bakardı, mis gibi kokardı....